Απομακρισμενοι Ανθρωποι
Πόσο απομακρυνθήκαμε οι άνθρωποι μεταξύ μας και για ποιον λόγο έγινε αυτό ?
Ποια εκείνα τα στοιχεία που μας έχουν κάνει απόμακρους και γιατί ολοένα και αυξάνετε αυτή η τάση απομάκρυνσης ?
Πλέον δεν πιστεύουμε σε τίποτα δεν ελπίζουμε σε τίποτα και σαφώς δεν είμαστε ελεύθεροι . Κάτι εντελώς δυσανάλογο με αυτό που είχε πει ο Καζαντζάκης κάποτε …Δεν ελπίζω τίποτα δεν φοβάμαι τίποτα είμαι ελεύθερος ….
Μήπως τελικά είναι ο φόβος αυτός που μας έχει κάνει απόμακρους?? Μήπως τελικά κάτι άλλο ?? Γιατί να συμβαίνει όλο αυτό??
Για ποιο λόγο κάποιοι άνθρωποι δείχνουν να αδιαφορούν για τις σχέσεις και αντιστέκονται σθεναρά στις προσπάθειές μας να τους προσεγγίσουμε??
Υπάρχει περίπτωση να αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι την προσέγγιση μας σαν απειλή της ελευθέριας τους και του δικού τους κόσμου ??
Στην σημερινή εποχή πλέον νομίζω πως ο φόβος μας έχει κυριεύσει και η αίσθηση της ελευθερίας είναι το βασικότερο ζητούμενό του ανθρώπου ενώ η αίσθηση της εξάρτησης από τους άλλους, ο χειρότερος εχθρός του.
Ο σημερινός άνθρωπος πλέον σε κάνει να νομίζεις ότι περιφρουρεί με τέτοια ένταση κι εμμονή την ανεξαρτησία του, που σε κάνει να αναρωτιέσαι το γιατί.
Έχει καταφέρει να είναι αυτορρυθμιζόμενος και αυτοκυριαρχούμενος κι είναι πολύ υπερήφανος .
Έχει τόσο θετική εικόνα για τον εαυτό του που μοιάζει σχεδόν αλαζονικός. Αισθάνεται ότι δεν χρειάζεται κανέναν και τίποτα, κι αυτό του δίνει έναν αέρα ανωτερότητας απέναντι στους «αδύναμους» και υποδεέστερους άλλους.
Καταρχάς, ο σημερινός άνθρωπος δεν εμπιστεύεται τους ανθρώπους η εμπειρία του λέει ότι δεν μπορείς να βασιστείς επάνω τους για τίποτα, κι ακόμα δεν έχει καθόλου καλή εικόνα για κείνους τους περισσότερους σε αντίθεση με τον εαυτό του, τους θεωρεί μαλθακούς, εξαρτημένους, κακόβουλους .
Το στοίχημα λοιπόν που πρέπει να κερδίσει ο καθένας μας ξεχωριστά με τον εαυτό του είναι να μπορέσουμε να ανοίξουμε τις κλειδωμένες μας ψυχές και να αφήσουμε τους υπόλοιπους ανθρώπους να μας προσεγγίσουν πάντα καλοπροαίρετα. Αν σε κάθε νέα γνωριμία που κάνουμε είμαστε κουμπωμένοι και μαζεμένοι σαν άνθρωποι τότε σαφώς θα δώσουμε και στον απέναντι μας την εικόνα ότι είμαστε επιφυλακτικοί η ότι δεν έχουμε την ανάγκη για νέες γνωριμίες .
Πολύ σημαντικό κομμάτι είναι αυτό της εκτίμησης. Κατά πόσο είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε μια κατάσταση και γιατί πάντα εκτιμάμε λάθος και με γνώμονα το κακό και το ύπουλο , το υποχθόνιο , και όχι την αρετή , την καλοβουλιά , και την αγάπη ??
Αν για παράδειγμα δω κάποιον άντρα με μια γυναίκα το πρώτο πράγμα που θα σκεφτώ είναι ότι κάτι τρέχει μεταξύ τους. Αυτό είναι το μέγα λάθος που κάνουμε όλοι . Δεν είναι απαραίτητο να τρέχει κάτι . Απλά εγώ σκέφτομαι κακόβουλα. Δεν σκέφτομαι καλόβουλα . Γιατί να κρίνω μια κατάσταση και μάλιστα λανθασμένα αφού δεν γνωρίζω τι πραγματικά έχει αυτός ο άνθρωπος με αυτήν την γυναίκα . ?? Γιατί να κρίνω μια κατάσταση και να κάνω μια λάθος εκτίμηση που ίσως μου επιφέρει εχθρούς και γιατί να σχολιάσω κάτι που δεν γνωρίζω ?
Γιατί απλά έχω μάθει να ζω με την κακία και τον φόβο. Νομίζω ότι ο φόβος και ο φθόνος είναι αυτά τα χαρακτηριστικά που τρέφονται σήμερα περισσότερο από τους ανθρώπους παρά η αγάπη , η αρετή , και κάποια αλλά υγιή συναισθήματα.
Κρίνεις λάθος…θα κριθείς και λάθος ..οπότε πρόσεχε τις συμπεριφορά σου απέναντι στους άλλους γιατί αυτές οι συμπεριφορές έχουν την τάση και επιστρέφουν πίσω . Οπότε κάποια στιγμή θα κριθείς και εσύ λάθος και θα σου κακοφανεί τότε που κάποιος άλλος δεν εκτίμησε πραγματικά τις προθέσεις σου τις σκέψεις σου και την συμπεριφορά σου .
Πόσο απομακρυνθήκαμε οι άνθρωποι μεταξύ μας και για ποιον λόγο έγινε αυτό ?
Ποια εκείνα τα στοιχεία που μας έχουν κάνει απόμακρους και γιατί ολοένα και αυξάνετε αυτή η τάση απομάκρυνσης ?
Πλέον δεν πιστεύουμε σε τίποτα δεν ελπίζουμε σε τίποτα και σαφώς δεν είμαστε ελεύθεροι . Κάτι εντελώς δυσανάλογο με αυτό που είχε πει ο Καζαντζάκης κάποτε …Δεν ελπίζω τίποτα δεν φοβάμαι τίποτα είμαι ελεύθερος ….
Μήπως τελικά είναι ο φόβος αυτός που μας έχει κάνει απόμακρους?? Μήπως τελικά κάτι άλλο ?? Γιατί να συμβαίνει όλο αυτό??
Για ποιο λόγο κάποιοι άνθρωποι δείχνουν να αδιαφορούν για τις σχέσεις και αντιστέκονται σθεναρά στις προσπάθειές μας να τους προσεγγίσουμε??
Υπάρχει περίπτωση να αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι την προσέγγιση μας σαν απειλή της ελευθέριας τους και του δικού τους κόσμου ??
Στην σημερινή εποχή πλέον νομίζω πως ο φόβος μας έχει κυριεύσει και η αίσθηση της ελευθερίας είναι το βασικότερο ζητούμενό του ανθρώπου ενώ η αίσθηση της εξάρτησης από τους άλλους, ο χειρότερος εχθρός του.
Ο σημερινός άνθρωπος πλέον σε κάνει να νομίζεις ότι περιφρουρεί με τέτοια ένταση κι εμμονή την ανεξαρτησία του, που σε κάνει να αναρωτιέσαι το γιατί.
Έχει καταφέρει να είναι αυτορρυθμιζόμενος και αυτοκυριαρχούμενος κι είναι πολύ υπερήφανος .
Έχει τόσο θετική εικόνα για τον εαυτό του που μοιάζει σχεδόν αλαζονικός. Αισθάνεται ότι δεν χρειάζεται κανέναν και τίποτα, κι αυτό του δίνει έναν αέρα ανωτερότητας απέναντι στους «αδύναμους» και υποδεέστερους άλλους.
Καταρχάς, ο σημερινός άνθρωπος δεν εμπιστεύεται τους ανθρώπους η εμπειρία του λέει ότι δεν μπορείς να βασιστείς επάνω τους για τίποτα, κι ακόμα δεν έχει καθόλου καλή εικόνα για κείνους τους περισσότερους σε αντίθεση με τον εαυτό του, τους θεωρεί μαλθακούς, εξαρτημένους, κακόβουλους .
Το στοίχημα λοιπόν που πρέπει να κερδίσει ο καθένας μας ξεχωριστά με τον εαυτό του είναι να μπορέσουμε να ανοίξουμε τις κλειδωμένες μας ψυχές και να αφήσουμε τους υπόλοιπους ανθρώπους να μας προσεγγίσουν πάντα καλοπροαίρετα. Αν σε κάθε νέα γνωριμία που κάνουμε είμαστε κουμπωμένοι και μαζεμένοι σαν άνθρωποι τότε σαφώς θα δώσουμε και στον απέναντι μας την εικόνα ότι είμαστε επιφυλακτικοί η ότι δεν έχουμε την ανάγκη για νέες γνωριμίες .
Πολύ σημαντικό κομμάτι είναι αυτό της εκτίμησης. Κατά πόσο είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε μια κατάσταση και γιατί πάντα εκτιμάμε λάθος και με γνώμονα το κακό και το ύπουλο , το υποχθόνιο , και όχι την αρετή , την καλοβουλιά , και την αγάπη ??
Αν για παράδειγμα δω κάποιον άντρα με μια γυναίκα το πρώτο πράγμα που θα σκεφτώ είναι ότι κάτι τρέχει μεταξύ τους. Αυτό είναι το μέγα λάθος που κάνουμε όλοι . Δεν είναι απαραίτητο να τρέχει κάτι . Απλά εγώ σκέφτομαι κακόβουλα. Δεν σκέφτομαι καλόβουλα . Γιατί να κρίνω μια κατάσταση και μάλιστα λανθασμένα αφού δεν γνωρίζω τι πραγματικά έχει αυτός ο άνθρωπος με αυτήν την γυναίκα . ?? Γιατί να κρίνω μια κατάσταση και να κάνω μια λάθος εκτίμηση που ίσως μου επιφέρει εχθρούς και γιατί να σχολιάσω κάτι που δεν γνωρίζω ?
Γιατί απλά έχω μάθει να ζω με την κακία και τον φόβο. Νομίζω ότι ο φόβος και ο φθόνος είναι αυτά τα χαρακτηριστικά που τρέφονται σήμερα περισσότερο από τους ανθρώπους παρά η αγάπη , η αρετή , και κάποια αλλά υγιή συναισθήματα.
Κρίνεις λάθος…θα κριθείς και λάθος ..οπότε πρόσεχε τις συμπεριφορά σου απέναντι στους άλλους γιατί αυτές οι συμπεριφορές έχουν την τάση και επιστρέφουν πίσω . Οπότε κάποια στιγμή θα κριθείς και εσύ λάθος και θα σου κακοφανεί τότε που κάποιος άλλος δεν εκτίμησε πραγματικά τις προθέσεις σου τις σκέψεις σου και την συμπεριφορά σου .
jimpapas32
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου