Κομπλεξικοί άνθρωποι και λεκτικές επιθέσεις

Κομπλεξικοί άνθρωποι και λεκτικές επιθέσεις

Στην καθημερινότητά μας , όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες , έχουμε βιώσει ή έχουμε και εμείς οι ίδιοι προσπαθήσει με λόγια και με πράξεις να μειώσουμε έναν άλλο άνθρωπο. Απαξιωτικα  σχόλια , υποτίμηση των δυνατοτήτων ενός ανθρώπου, ειρωνικά σχόλια και άλλα τόσα παραδείγματα.
Γιατί ένας άνθρωπος νοιώθει την ανάγκη να μειώσει κάποιον, τι κερδίζει από τη λεκτική ή τη σωματική βία ή τις όποιες απαξιωτικές συμπεριφορές; Μειώνουμε τους άλλους ακριβώς για να νοιώσουμε εμείς καλύτερα με τον εαυτό μας, για να εξυψώσουμε το δικό μας εγώ και να νοιώσουμε ανώτεροι. Η προσπάθεια μείωσης δεν αφορά βέβαια έναν άνθρωπο έξω από εμάς. Αφορά τη δική μας αυτοεκτίμηση, το πόσο καλά νοιώθουμε εμείς με τον εαυτό μας και το πόσο αγαπάμε και αποδεχόμαστε αυτό που είμαστε. Όσο πιο χαμηλή αυτοεκτίμηση έχει κάποιος, τόσο περισσότερο θα επιθυμεί να μειώνει άλλους ανθρώπους. Η βασικότερη αιτία είναι η πρόκληση της ευχαρίστησης και το αίσθημα ανωτερότητας που νοιώθει ένα άτομο όταν ασκεί βία σωματική και λεκτική σε ένα άλλο άτομο. Πολλές φορές η προσπάθεια μείωσης κρύβει μέσα ακόμα και ζήλεια ή φθόνο για το άτομο το οποίο προσπαθούμε να υποβιβάσουμε. Όσο πιο μεγάλη αυτοεκτίμηση και αυτογνωσία διαθέτει ένα άτομο, τόσο λιγότερο θα προσπαθεί να μειώσει τους άλλους για να πείσει τον εαυτό του για την αξία του.
Υπάρχει και η περίπτωση της ανταποδοτικότητας: μειώνουμε κάποιον (ή μια κατηγορία ανθρώπων), γιατί νιώθουμε απειλή από αυτήν ή προσπαθούμε να αμυνθούμε, γιατί κάποτε νιώσαμε απειλή ή και καταπίεση. Έτσι, εξαντλούμε την αυστηρότητά μας στους άλλους, μειώνοντάς τους, για να νιώσουμε καλύτερα με τον εαυτό μας.
Κριτικάροντας συνεχώς τους ανθρώπους γύρω μας , υποτιμώντας την αξία τους τις προσπάθειες τους την προσωπικότητα τους νομίζω ότι απλά και μόνο υποβιβάζουμε τον εαυτό μας και βγάζουμε τα δικά μας κόμπλεξ.
Όποιος έχει κόμπλεξ με τον εαυτό του κριτικάρει τους άλλους προσπαθώντας να ρίξει την αυτοεκτίμηση του άλλου έχοντας στο μυαλό του ότι αυτός δεν είναι έτσι. Αυτοί που κριτικάρουν συνήθως είναι αυτοί οι άνθρωποι που είναι κομπλεξικοί και κατηγορούν όλους τους άλλους ότι φταίνε για τα δικά τους χάλια. Όταν κάποιος νιώθει ανασφάλεια με το εγώ του τότε επιτίθεται φραστικά σε κάποιον άλλον θέλοντας να δείξει ότι αυτός είναι κάτι παραπάνω από τους άλλους . Αν λοιπόν δεν μπορεί ο καθένας από εμάς να έχει μια αυτοεκτίμηση τότε είναι φυσιολογικό ότι δεν θα μπορεί να εκτιμήσει κανέναν άλλον αφού δεν μπορεί να εκτιμήσει τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτά τα άτομα λοιπόν κρατήστε τα σε απόσταση από την ζωή σας . Όταν δείτε κάποιον να σας υποτιμά και να σας χλευάζει να ξέρετε ότι πρόκειται για ένα αδύναμο και κομπλεξικό άτομο που είναι άρρωστος . Μην προσπαθείτε να αμυνθείτε η να έρθετε σε αντιπαράθεση μαζί του . Δεν θα οδηγήσει πουθενά . Ο κομπλεξικός άνθρωπος είναι άρρωστος και αυτό δεν αλλάζει .
Όταν για παράδειγμα προσπαθεί κάποιος να με μειώσει η να μου ρίξει την αυτοεκτίμηση τότε αυτομάτως ξέρω ότι απέναντι μου έχω κάποιον άρρωστο κομπλεξικό και είναι κρίμα να έρθω σε αντιπαράθεση με κάποιον διανοητικά στερημένο άνθρωπο. Τα λόγια του ίσως να είναι πικρά , απότομα , κακοπροαίρετα , να με προσβάλει μπροστά σε κόσμο αλλά πιστεύω ότι έχω την δύναμη της ψυχής μου και έχω μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση από αυτόν . Μπορώ να αμυνθώ χωρίς να τον χλευάσω και απλά θα προσπαθήσω να τον απωθήσω η να τον βοηθήσω να ανακαλύψει τα δικά του κόμπλεξ .
Μια αρχαία κινέζικη παριμοια λέει λοιπόν ότι πριν χλευάσεις κάποιον και τον υποτιμήσεις δοκίμασε να πάρεις και να φορέσεις τα δικά του παπούτσια κάνοντας 100 χιλιόμετρα . Τότε μόνο θα καταλάβεις τον δρόμο που έκανε αυτός ο άνθρωπος και τον τρόπο με τον οποίο ολοκλήρωσε την διαδρομή αυτή .
Έτσι λοιπόν σκέψου πριν χαρακτηρίσεις κάποιον όπως επίσης σκέψου το πόσο εύκολο είναι να κάνεις εχθρούς.
Το δύσκολο είναι να κάνεις φίλους …..

Jimpapas32