Επιλογη του καλου και του κακου

Επιλογή του καλού και του κακού

Ένα βράδυ ένας γέρος ινδιάνος της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων και του είπε: - Γιε μου, η μάχη γίνεται ανάμεσα σε δυο λύκους που έχουμε όλοι μέσα μας. Ο ένας είναι το Κακό. Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η ενοχή, η προσβολή, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ. Ο άλλος είναι το Καλό. Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία,  η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία. Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του: - Και ποιος λύκος νικάει; Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε: - Αυτός που ταΐζεις

Από τότε που άρχισε να εξελίσσεται η τεχνολογική πρόοδος άρχισε παράλληλα και για εμάς τους ανθρώπους η υποβάθμιση των παραδοσιακών Αξιών .

Όλοι μας ξεκινήσαμε να κάνουμε εκπτώσεις ηθικών Αξιών γιατί απλά αυτό επέβαλε το καταναλωτικό πρότυπο ζωής που βιώνουμε σήμερα. Χάθηκαν ηθικές αξίες όπως η

ειλικρίνεια, η δικαιοσύνη, η εντιµότητα, η αλληλεγγύη, ο αλτρουισµός, η αξιοπρέπεια . Το χρήμα και η υπεραξία αυτού καθορίζει πλέον τις φιλικές τις οικογενειακές , τις εργασιακές , και όλες μας τις σχέσεις.

Η ανασφάλεια και η αγωνιά μαζί με το ανχος μας ωθούν σε αντικοινωνικές πράξεις και κανείς πλέον δεν ελπίζει σε ένα καλύτερο μέλλον παρά μόνο έχουμε παραδοθεί όλοι χωρίς καμία αγωνιστική διάθεση για τίποτα.

Γνώρισα τελευταία αρκετούς ανθρώπους με μεγάλη διαφορετικότητα ανάμεσα τους αλλά λίγο πολύ με έναν κοινό σκοπό . Όλοι τους αποζητούν συντροφιά .όλοι τους νιώθουν μόνοι , όλοι τους έχουν κάποια ιστορία δικιά τους , και όλοι τους χρειάζονται κάποιον δρόμο διαφυγής. Ο καθένας με τον δικό του τρόπο και ο καθένας με το δικό του σκεπτικό . Είδα όλους να ζητάνε κάτι αλλά κανέναν να δίνει κάτι . Η ανιδιοτέλεια πλέον τείνει να εξαφανιστεί . Δεν μπορείς να πάρεις κάτι αν δεν δώσεις .

Και λέμε να δώσεις ….να δώσεις τι??? Όχι από το υστέρημα σου …αλλά από αυτό που έχεις άπειρο μέσα σου αλλά το έχεις κλειδώσει σε ένα αμπάρι και έχεις ξεχάσει ότι υπάρχει . Ανθρωπιά.

Ανθρωπιά λέγεται λοιπόν αυτό που λείπει .

Ταΐζουμε όλοι τον λύκο που έχει όλα τα κακά και έχουμε ξεχάσει πως έχουμε ακόμη έναν κάπου μέσα μας. Αυτόν που έχει τα καλά.

Είδα ανθρώπους δειλούς, ανθρώπους φοβισμένους , ανθρώπους που έχουν σβήσει το καλό από μέσα τους και έχουν καλυφθεί με ένα κενό…τους περιβάλει ένα κενο .Όταν επικρατεί το κενό στον άνθρωπο αυτός γίνετε αποδεκτός. Όταν επικρατεί το κακό ο άνθρωπος γίνετε παράξενος…Για το καλό δε ούτε λόγος …σπάνιο …πολύ σπάνιο στις μέρες μας .

Δεν παρεξηγώ λοιπόν όλους αυτούς που γνώρισα τελευταία και δεν μου έκαναν κανένα καλό. Δεν παρεξηγώ λοιπόν κανέναν από αυτούς που ήρθαν και μου μοίρασαν την κακία τους και την φτώχεια τους, την μιζέρια τους . Όλοι μου έδειξαν ότι είναι παράξενοι , ότι έχουν ένα κενό μέσα τους , ότι απλά δεν έχουν το καλό ..

Και αν δεν είχε κανένας τίποτα θα έπρεπε να τους αποβάλω από την ζωή μου ???

Πιστεύω ότι αν έχω μέσα μου το καλό όχι …και για αυτό δεν τους απέβαλα. Νομίζω ότι έχω ακόμη μέσα μου λίγη καλοσύνη . Νομίζω ότι έχω αυτήν την ανιδιοτέλεια ακόμη και ότι μπορώ να ζήσω με αυτά .Γιατί????? Γιατί απλά τα πιστεύω … Γιατί απλά νομίζω ότι μπορούμε ακόμη να θρέψουμε τον καλό τον λύκο ..

jimpapas32