Άνθρωποι μονάχοι…

Άνθρωποι μονάχοι…

Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα Όνειρο και είναι η φωτιά του να σε κάψει .. Τραγούδι του Παπακωσταντινου που γέμισε αρκετές ψυχές που ένιωθαν νιώθουν και θα νιώθουν μόνοι .
Τι άσχημο πράγμα η μοναξιά …
Και όμως στις μέρες μας υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι και αυτοί είναι αρκετοί .
Σύμφωνα με μελέτες το ποσοστό αυτών των ανθρώπων έχει αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια και έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις το θέμα μιας και όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν την μοναξιά από την συντροφικότητα .
Τι είναι αυτό όμως που πραγματικά ωθεί τους ανθρώπους στην μοναξιά?? Για ποιον λόγο μένει κάποιος μένει μόνος ..
Ατελείωτα συνγραματα και ατελείωτοι στίχοι για αυτήν την κατηγόρια ανθρώπων που αν μη τι άλλο έχουν τεράστια ψυχικά αποθέματα μέσα τους και βιώνουν αυτήν την μοναχικότητα στην καθημερινή τους ζωή . Η δομή της κοινωνίας μας είναι τέτοια, που οι άνθρωποι απομονώνονται όλο και περισσότερο ο ένας από τον άλλον, με αποτέλεσμα να μπαίνουν στην κατάθλιψη και να μένουν μόνοι.
 Η μοναξιά των ανθρώπων προέρχεται από τις αόριστες φοβίες τους. Για παράδειγμα, ο φόβος να μην πληγωθεί κάνει κάποιον να μη θέλει να έχει στενές σχέσεις με τους ανθρώπους. Μένει μόνος, ο άνθρωπος που αρνείται να ανταλλάξει την αγάπη του με τους συγγενείς, γνωστούς και φίλους. Αυτός που αισθάνεται μοναξιά σημαίνει ότι έχασε την ισορροπία του πάρε-δώσε, ότι έχασε τη διάθεση να δίνει και να παίρνει χαρά.
Η μοναξιά, εκτός από τους λόγους που είπαμε παραπάνω, μπορεί να προέρχεται από την ιδιοσυγκρασία ή την ηλικία, αν είναι νέος ή αν είναι μεγάλος, αν είναι ηλικιωμένος. Για παράδειγμα: όταν οι άνθρωποι μεγαλώνουν και ωριμάζουν, αποκτούν συνήθειες, έχουν παγιωμένες πεποιθήσεις και το κυριότερο δεν είναι ευέλικτοι. 0 άνθρωπος που δεν είναι ευέλικτος, δεν μπορεί να προσαρμόσει τη ζωή του με τη ζωή κάποιου άλλου κι έτσι αναγκαστικά μένει μόνος του.
Όταν σκέφτεσαι αρνητικά και μιλάς συνεχώς για αρνητικά πράγματα, κάποια στιγμή οι άλλοι δεν θα σε θέλουν.
Η μοναξιά έρχεται σαν επακόλουθο όταν δεν έχουμε αληθινή αγάπη μέσα μας, αλλά και δεν την εισπράττουμε από τους γύρω μας.
Αφού υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που είναι μόνοι τους, γιατί δεν ψάχνουμε αυτούς και τρέχουμε σε αυτούς που δεν είναι; Λίγο ανόητο δεν είναι; Θα μπορούσαμε να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι, και παρ' όλα αυτά διαλέγουμε να περνάμε συνεχώς δύσκολα και να μιζεριάζουμε για ανθρώπους που ούτε στιγμή δε μας εκτίμησαν, αγνοώντας ότι μπορεί να υπάρχει κάποιος άλλος εκεί έξω που θα μπορούσε να μας κάνει ευτυχισμένους.
 Μην κλείνετε την πόρτα στη ζωή ! Γιατί όσο εγκαταλείπεις κάτι, τόσο σε εγκαταλείπει και αυτό.
  Μη φοβηθείτε τη ζωή ! Στραπάτσα υπάρχουν και θα υπάρξουν κι άλλα πολλά Αλλά ποιος θα μετανιώσει; Αυτός που προσπάθησε και μπορεί και να μην τα κατάφερε; Ή αυτός που δεν προσπάθησε ποτέ για αυτά που πραγματικά ήθελε;


 Jimpapas32