Σ’ αγαπάω…

Σήμερα μετά από τόσο καιρό αποφάσισα να σου γράψω τι είναι αυτό που με δένει μαζί σου. Γιατί σ’ αγάπησα. Γιατί σ’ αγαπώ κι είμαι τόσο ερωτευμένος.. Επειδή τα λόγια φεύγουν και χάνονται σαν τον αέρα ενώ τα γραπτά μένουν, αποφάσισα να σου τα γράψω. Θα ήθελα να σου τα πω και να σε κοιτώ βαθιά μέσα στα μάτια, χωμένος στην αγκαλιά σου. Αλλά θέλω και να τα διαβάσεις, να τα καταλάβεις, να τα εμπεδώσεις και γιατί όχι; Να τα αξιοποιήσεις, προς όφελος σου.
Όταν σε γνώρισα, φυσικά και δεν σε αγάπησα με τη μία. Κάτι τέτοιο αν έλεγα θα ήταν πέρα ως πέρα ψέμα. Σε ερωτεύτηκα όμως σιγά σιγά.
Η χημεία όμως φάνηκε απ’ την αρχή. Ο τρόπος που απαντούσες σε όλα αυτά που σου έλεγα, η έκπληξη σου για το ποιος ήμουν , ο δισταγμός σου να μου μιλήσεις ανοιχτά. Κι όμως έτσι ξεκίνησε το παιχνίδι. Και όλα αυτά το έκαναν πιο ενδιαφέρον. Και παρά την αναστάτωση σου (και τη δική μου φυσικά ) που από δυο άγνωστοι μέσα στην ανωνυμία του διαδικτύου, βρεθήκαμε κοντά… Αυτό και μόνο, θα έπρεπε να μας αποτρέψει, ούτε καν δεύτερη κουβέντα να κάνουμε σαν να μην υπήρξε ποτέ τίποτα κι απλά να το ξεχνούσαμε, την ίδια κιόλας στιγμή το θέλαμε κι οι δυο κόντρα σε κάθε λογική να συνεχίσουμε με κάποιον τρόπο. Το ήξερα και το ήξερες όμως ότι αυτό το ”τυπικά” δεν θα μπορούσε ποτέ να ισχύσει μεταξύ μας. Το ήξερα πολύ καλά, αλλά δεν ήθελα να σταματήσει. Κι όλο αυτό το κρυφτούλι, η αγωνία, το παράνομο, το καινούριο με συνάρπαζε. Αλλά δεν ήτανε μόνο αυτά, σε καμία περίπτωση. Ήταν η χημεία. Η χημεία που τα έκανε όλα τόσο έντονα! Και χημεία μεταξύ μας υπήρξε από το πρώτο λεπτό. Έτσι ο ενθουσιασμός κι ο έρωτας ήρθαν αμέσως. Δεν τον κατάλαβα στην αρχή.
Σ’ αγαπάω…
γιατί είσαι ακριβώς έτσι όπως είσαι.
γιατί είσαι ενθουσιώδης, παθιάζεσαι με το καθετί, το πιο παραμικρό.
γιατί εκτιμάς ακόμη και το δευτερόλεπτο που περνάμε μαζί.
γιατί έχεις δύναμη.
γιατί έχεις πίστη
Σ’ αγαπάω…
Γιατί σου αξίζει. Σου αξίζει να σε αγαπήσουν δυνατά, έτσι όπως αγαπάς εσύ χωρίς όρια, χωρίς φραγμούς, χωρίς πισωγυρίσματα.
Γιατί μαζί σου μπορώ να επικοινωνήσω καλύτερα απ’ ότι με οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο. Γιατί μπορώ να σου μιλήσω για οτιδήποτε, για όποια ανοησία μου κατέβει στο κεφάλι και συ με ακούς σαν να σου λέω τις πιο μεγάλες σοφίες του κόσμου.
Σ’ αγαπάω…
Γιατί προσέχεις ό,τι σου λέω. Μ’ ακούς και μου δίνεις σημασία. Δίνεις αξία σε όλα, στο πιο παραμικρό, αλλά δεν τα καταπίνεις όλα αμάσητα. Μου αρέσει που έχεις δική σου άποψη σε πάρα πολλά θέματα και την υποστηρίζεις.
Σ’ αγαπάω…
Γιατί είσαι ανοικτός άνθρωπος, δεκτική σε νέα πράγματα, σε νέες καταστάσεις. Γιατί δεν είσαι ξεροκέφαλη και επίμονη περισσότερο απ’ όσο πρέπει.
Γιατί μαζί σου μπορώ και ανοίγομαι, δεν νιώθω άσχημα όταν το κάνω. Περνώντας ο καιρός θέλω ολοένα και περισσότερο να είμαι πιο ανοιχτός μαζί σου, πιστεύω πως είναι απαραίτητο για να είμαι καλά και να μπορώ να επικοινωνώ μαζί σου.
Σ’ αγαπάω…
Γιατί δεν μπορώ να τελειώσω με τίποτα αυτό το ρημάδι το γράμμα..
Γιατί συνεχώς βρίσκω καινούριους λόγους για να σ’ αγαπάω..
Γιατί είναι αμέτρητοι αυτοί οι λόγοι..
Γιατί σκέφτομαι κάποιον από όλους αυτούς και ξεχνάω άλλους πόσους.
Σ’ αγαπάω…
Γιατί πιστεύω πως είσαι δώρο Θεού για μένα.
Γιατί είμαι πολύ τυχερός που σε γνώρισα, που είσαι μέσα στην ζωή μου, που μ’ αγαπάς τόσο πολύ..

Και αν δεν σου το είπα πολλές φορές δεν είναι γιατί δεν το ένιωθα αλλά γιατί όσες φορές και να το πω μου μοιάζει πολύ λίγο για αυτά που αισθάνομαι για σένα…
Να προσέχεις……



jimpapas32